مجتبی فلاحی درباره چگونگی پیوستن به گروه بازیگران سریال «بهار شیراز» که فصل دوم آن قرار است به تولید برسد به خبرنگار مهر گفت: خودم پیگیری کردم تا من را به‌عنوان بازیگری که اهل شیراز است و می‌تواند با لهجه شیرازی صحبت کند، بپذیرند. البته شخصیتی که بازی کردم تفاوت سنی بالایی با خودم داشت که حدود ۳۰ سال بود.
وی اضافه کرد: با این حال، حسن وارسته کارگردان سریال گفت که عوامل تلاش می‌کنند با کمک گریم، لباس و دیگر جزئیات ظاهری، این فاصله را کمتر کنند. در نهایت، اتودی انجام دادیم و چون نتیجه خوب به نظر رسید، کار را شروع کردیم.
این بازیگر درباره بازخوردها و تفاوت سنی با نقشش بیان کرد: من به‌عنوان بازیگر، معمولاً از هیچ‌کدام از کارهایم رضایت کامل ندارم، چون از جزئیات و ضعف‌هایی که ممکن است در اجرا وجود داشته باشد، آگاه هستم. با این حال، بازخوردهایی که تا امروز دریافت کرده‌ام، نشان می‌دهد بسیاری از مخاطبان متوجه تفاوت سنی من با این شخصیت نشدند. البته ارزیابی نهایی به نظر تماشاگران بستگی دارد.
وی با اشاره به مهم‌ترین چالش خود در ایفای نقش کاظم یادآور شد: مهم‌ترین چالش من این بود که شخصیت را باورپذیر کنم. بعضی شخصیت‌ها در ابتدا با چند ویژگی مشخص و برجسته معرفی می‌شوند و ممکن است به سمت تیپ‌سازی بروند. کاظم هم ویژگی‌هایی دارد که در ظاهر بسیار پررنگ است؛ از سن‌وسال و اعتقاداتش گرفته تا رفتارهایش. حسن وارسته در این مسیر همراهی زیادی داشت و با گشاده‌دستی اجازه می‌داد پیشنهادهایم را مطرح کنم. من هم تلاش کردم ابعاد دیگری از این شخصیت را نشان بدهم و او را از حالت یک تیپ صرفاً سن‌بالا و معتقد خارج کنم.
وی ادامه داد: می‌خواستم کاظم کمی خاکستری‌تر باشد و به آدم‌هایی که در جامعه می‌بینیم نزدیک شود؛ نه اینکه صرفاً شخصیتی کاملاً مثبت و بی‌نقص به نظر برسد. این موضوع مهم‌ترین چالش شخصی من در ایفای این نقش بود.
شیراز؛ شهری با ظرفیت‌های فرهنگی و طنز فراوان
این بازیگر درباره ویژگی متمایز «بهار شیراز» در مقایسه با دیگر مجموعه‌های کمدی خانوادگی تلویزیون گفت: از ویژگی‌های مثبت برخی مجموعه‌های موفق، از جمله «پایتخت»، توجه به فرهنگ مناطق مختلف ایران است. در این آثار، داستان در فضایی خارج از مرکز روایت می‌شود و ویژگی‌های فرهنگی و اجتماعی آن منطقه هم در شکل‌گیری قصه نقش دارند. از امتیازهای «بهار شیراز» هم این است که به شهری می‌پردازد که با وجود برخورداری از پیشینه غنی ادبی، تاریخی و فرهنگی، کمتر از ظرفیت‌هایش در مجموعه‌های تلویزیونی استفاده شده است. مردم در نقاط مختلف کشور معمولاً نگاه مثبتی به شیراز دارند، اما این شهر و خرده‌فرهنگ‌های آن کمتر در قالب سریال به تصویر کشیده شده‌اند. مهم‌ترین امتیاز «بهار شیراز» این است که بالاخره مجموعه‌ای ساخته شده که به‌طور جدی به این شهر و مردمش می‌پردازد.
فلاحی با اشاره به برخی موقعیت‌های داستانی «بهار شیراز» و بازتاب مسائل روزمره در آنها اظهار کرد: بخشی از جذابیت قصه به شخصیت‌هایی برمی‌گردد که اتفاقات داستان را رقم می‌زنند. برای مثال، اقبال با بازی مازیار مهرگان در بسیاری از موقعیت‌ها جرقه اولیه ماجراها را می‌زند. او شخصیتی است که در فضای مجازی حضور دارد و برخی رفتارهایش می‌تواند زمینه‌ساز موقعیت‌های طنز یا حتی نقد اجتماعی شود.
وی ادامه داد: در کنار این موضوع، مجموعه به مشکلاتی می‌پردازد که ممکن است برای هر خانواده‌ای پیش بیاید؛ خانواده‌ای با روابط و دغدغه‌های معمول زندگی که با مسائل اقتصادی و اجتماعی هم روبه‌روست. بخشی از جذابیت مجموعه هم پرداختن به آدم‌های امروزی و برخی مشکلاتی است که در جامعه وجود دارد.
فلاحی در پایان با اشاره ساخت فصل دوم بیان کرد: وقتی یک مجموعه تلویزیونی موقعیت‌هایی را نشان می‌دهد که برای مخاطب آشناست، می‌تواند فراتر از سرگرمی باشد. به نظرم هرچه شخصیت‌ها و اتفاقات داستان به زندگی واقعی نزدیک‌تر باشند، امکان ارتباط مخاطب با قصه هم بیشتر می‌شود.
نظر شما